What do they say in shahada?

In het hart van de islam, als de fundamentele geloofsbelijdenis, staat de shahada. Meer dan een simpele zin is het de poort tot het moslim-zijn, een plechtige verklaring die de kern van het islamitische geloof in zijn zuiverste vorm samenvat. Het uitspreken ervan met oprechte overtuiging is wat een persoon tot moslim maakt.

De shahada bestaat uit twee essentiële delen. De eerste bekentenis luidt: "Ashhadu an la ilaha illa Allah". Dit betekent: "Ik getuig dat er geen god is dan Allah". Dit is een radicale bevestiging van het absolute monotheïsme (tawhid). Het verwerpt elke vorm van afgoderij en stelt de soevereiniteit en eenheid van de Schepper centraal in het bestaan.

Het tweede deel vervolledigt de geloofsbelijdenis: "Wa ashhadu anna Muhammadan rasulu Allah". De vertaling hiervan is: "En ik getuig dat Mohammed de boodschapper van Allah is". Deze zin erkent het profeetschap van Mohammed (vzmh) als de laatste gezant die de goddelijke boodschap, de Koran, aan de mensheid heeft overgebracht. Het impliceert het aanvaarden van zijn voorbeeld als leidraad.

Samen vormen deze woorden een onwrikbaar verbond tussen de gelovige en God. Het is een verklaring die dagelijks in gebeden klinkt, gefluisterd wordt in het oor van een pasgeborene en die een leven lang richting en betekenis geeft. De shahada is zowel een beginpunt als een constante herinnering aan de essentie van het islamitische geloof.

De exacte Arabische tekst van de shahada en de vertaling

De volledige shahada, of geloofsgetuigenis, wordt in het Arabisch als volgt uitgesproken en geschreven:

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّٰهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ ٱللَّٰهِ

De transcriptie in Latijnse letters luidt: Ashhadu an lā ilāha illā-llāh, wa ashhadu anna Muḥammadan rasūlu-llāh.

De letterlijke vertaling naar het Nederlands is: "Ik getuig dat er geen god is dan God, en ik getuig dat Mohammed de boodschapper van God is."

De eerste helft, Lā ilāha illā-llāh, bevestigt het absolute monotheïsme. Het ontkent het bestaan van ware goden naast of behalve de ene God (Allah).

De tweede helft, Muḥammadan rasūlu-llāh, erkent Mohammed als de profeet en boodschapper die de openbaring van God, de Koran, heeft ontvangen en doorgegeven.

Deze twee verklaringen vormen samen de fundamentele geloofsbelijdenis. Het uitspreken ervan met overtuiging en begrip markeert de formele intrede in de islam.

De juiste uitspraak en uitleg van de betekenis

De shahada is een korte, maar diepzinnige geloofsverklaring. Haar juiste Arabische uitspraak is essentieel, omdat de woorden een specifieke betekenis en spirituele lading dragen. De tekst luidt: “Ashhadu an la ilaha illa Allah, wa ashhadu anna Muhammadan rasulu Allah.”

Een fonetische weergave voor Nederlandstaligen is: Asj-hadoe an laa ie-laa-ha ie-lal-lah, wa asj-hadoe an-na Moe-ham-ma-dan ra-soe-lol-lah. De nadruk ligt op de verlenging van de klinkers (aangegeven door dubbele letters) en de zachte ‘h’ in ‘ashhadu’. De ‘u’ aan het eind wordt kort uitgesproken.

De betekenis ontvouwt zich in twee delen. Het eerste deel, “Ashhadu an la ilaha illa Allah”, betekent: “Ik getuig dat er geen god is dan Allah.” Dit is een radicale bevestiging van het absolute monotheïsme. Het ontkent elk vermeend goddelijk wezen, macht of principe naast de Ene Werkelijkheid (Allah). Het is een totale toewijding van aanbidding en onderwerping.

Het tweede deel, “wa ashhadu anna Muhammadan rasulu Allah”, betekent: “en ik getuig dat Mohammed de boodschapper van Allah is.” Dit bevestigt dat Mohammed de laatste profeet is aan wie de openbaring (de Koran) is gegeven. Het verplicht de gelovige zijn voorbeeld te volgen in het leven, praktiseren en interpreteren van het geloof.

Samen vormen deze getuigenissen de onwrikbare basis van de islamitische geloofsleer. Het uitspreken met begrip en overtuiging markeert de intrede in de islam. Het is geen loutere formule, maar een plechtige verbintenis die het hele bestaan richting geeft.

Het praktisch uitspreken van de shahada om moslim te worden

Het uitspreken van de shahada met oprechtheid en begrip is de enige vereiste handeling om de islam te aanvaarden. Het is een verklaring van geloof en een verbintenis. De formule is kort, maar omvat het volledige fundament van het islamitische geloof.

De kern van de shahada bestaat uit twee delen. Deze dien je in het Arabisch uit te spreken, de taal van de openbaring. De tekst luidt: "Ash-hadu an la ilaha illa Allah, wa ash-hadu anna Muhammadan rasulu Allah."

De vertaling in het Nederlands is: "Ik getuig dat er geen god is dan Allah, en ik getuig dat Mohammed de boodschapper van Allah is." Het is essentieel dat je de betekenis van wat je zegt begrijpt en ermee instemt.

De eerste helft, "la ilaha illa Allah", betekent dat je alle valse goden (zoals afgoden, ideologieën of bezittingen) verwerpt en erkent dat alleen Allah het recht heeft om aanbeden te worden. De tweede helft, "Muhammadan rasulu Allah", is de erkenning dat Mohammed de laatste profeet is, gezonden met de Koran als leiding voor de mensheid. Dit impliceert het aanvaarden van zijn boodschap en voorbeeld.

Er is geen verplichte ceremonie, maar het wordt aanbevolen dit te doen in het bijzijn van betrouwbare moslimgetuigen. Zij kunnen je begeleiding geven en je getuigenis bevestigen. Je kunt het echter ook alleen tegenover Allah zeggen. Na het uitspreken neem je een ritueel bad (ghusl) om je spiritueel te reinigen.

Vanaf dat moment word je als moslim beschouwd. Het is het beginpunt van je reis. De volgende logische stappen zijn het leren van de basisgebeden (salaat) en het verder bestuderen van de geloofsleer. De shahada blijft de centrale geloofsbelijdenis die vijfmaal per dag in de oproep tot het gebed en in de gebeden zelf wordt herhaald.

Veelgestelde vragen:

Wat zijn de exacte woorden van de shahada in het Arabisch?

De shahada wordt in het Arabisch als volgt uitgesproken: "Ash-hadu an la ilaha illa Allah, wa ash-hadu anna Muhammadan rasulu Allah." Een letterlijke vertaling naar het Nederlands is: "Ik getuig dat er geen god is dan Allah, en ik getuig dat Mohammed de boodschapper van Allah is." Deze zin is de kern van de islamitische geloofsbelijdenis. De uitspraak ervan met oprechte overtuiging is de handeling waarmee een persoon moslim wordt.

Betekent de shahada alleen dat er één God is?

Nee, de betekenis is dieper. Het eerste deel ("la ilaha illa Allah") bevestigt niet alleen het bestaan van één God, maar ontkent ook expliciet het bestaan van welke andere god of afgod dan ook. Het is een verwerping van afgoderij in elke vorm. Het tweede deel ("Muhammadan rasulu Allah") is net zo belangrijk. Het erkent dat Mohammed de laatste profeet is, gezonden met de volledige boodschap (de Koran) voor de mensheid. Acceptatie van zijn boodschap en voorbeeld (de Soenna) is een logisch gevolg van dit deel van de shahada.

Hoe vaak moet een moslim de shahada zeggen?

Een moslim zegt de shahada minstens één keer in zijn leven, met volledig begrip en overtuiging, om tot de islam toe te treden. Daarna wordt hij of zij vaak herhaald tijdens de dagelijkse gebeden (salaat), in elk van de vijf gebeden. Ook wordt het aangemoedigd om het regelmatig te zeggen als een daad van herinnering en geloofsversterking. Het is dus zowel een eenmalige, formele verklaring als een terugkerend onderdeel van de dagelijkse aanbidding.

Is het voldoende om de shahada in een andere taal uit te spreken?

Voor het aanvaarden van de islam is het toegestaan om de shahada in je eigen taal uit te spreken, zolang je de betekenis volledig begrijpt en gelooft. Het is echter een goed gebruik om ook de Arabische versie te leren, omdat dit de oorspronkelijke taal van de openbaring is en de woorden universeel zijn voor moslims overal. Bij het gebed moet de Arabische tekst worden gebruikt, omdat het gebed zelf in het Arabisch wordt verricht.

Wat verandert er praktisch na het uitspreken van de shahada?

Het uitspreken met overtuiging brengt meerdere veranderingen met zich mee. De persoon wordt vanaf dat moment beschouwd als een moslim, met alle rechten en plichten die daarbij horen. Hij of zij is verantwoordelijk voor het verrichten van de verplichte gebeden, het vasten in Ramadan, en het volgen van de islamitische leer. Ook veranderen sommige sociale en juridische aspecten, zoals erfrecht en huwelijkswetgeving binnen de gemeenschap. Het is het beginpunt van een leven waarin men streeft naar het naleven van Gods instructies.