Wat is de nieuwe regel voor keepers?

Het voetbal staat nooit stil, en de regelgeving evenmin. Een van de meest besproken aanpassingen van de laatste tijd richt zich specifiek op de spelers met de handschoenen: de keepers. Deze wijziging raakt de kern van het spel op strafschoppen en heeft directe gevolgen voor zowel de uitvoerder als de doelman.

De nieuwe regel, ingevoerd door de International Football Association Board (IFAB), heeft betrekking op de positie van de keeper op de doellijn op het moment dat de penalty wordt genomen. Waar voorheen enige beweging van de lijn af vaak werd gedoogd, is de handhaving nu strenger en technologisch ondersteund. De keeper moet met minimaal één voet precies op de lijn staan wanneer de bal wordt geschoten.

Deze aanscherping is ingegeven door het streven naar meer eerlijkheid en consistentie. Het moet een duidelijker kader bieden voor scheidsrechters en de vaak subjectieve beoordeling van te vroeg van de lijn komen verminderen. De introductie van goallinetechnologie bij strafschoppen in competities als de Premier League maakt de handhaving feitelijk en onontkoombaar.

Het gevolg is een fundamentele uitdaging voor keepers. De traditionele tactiek om momentum naar voren te creëren door een kleine sprong voor het schot wordt nu direct bestraft met een herneming, tenzij het doelpunt wordt gemaakt. Keepers moeten hun timing en techniek herzien, terwijl nemers een nog kleinere hoek hoeven te bedekken.

Hoe ver mag de keeper de bal in handen hebben?

De regel over hoe lang een keeper de bal in handen mag houden is duidelijk en streng. Een keeper mag de bal maximaal zes seconden vasthouden. Deze tijd begint te lopen op het moment dat de keeper de bal volledig onder controle heeft, meestal door deze met één of beide handen vast te houden.

De zes-secondenregel is bedoeld om het spel vlot te houden en tijdrekken te voorkomen. De scheidsrechter tikt deze tijd vaak mentaal af. Als de keeper de bal langer dan zes seconden vasthoudt zonder deze in te spelen, volgt een indirecte vrije schop voor de tegenstander, genomen vanaf de plaats van de overtreding, meestal binnen het strafschopgebied.

Belangrijk is dat de zes seconden opnieuw beginnen telkens wanneer de keeper de bal opnieuw onder controle krijgt. Dit gebeurt bijvoorbeeld na een nieuwe redding of wanneer een medespeler de bal bewust terugspeelt met het hoofd of de borst. Een terugspeelbal met de voet die de keeper vervolgens oppakt, telt echter niet als nieuw balbezit; hier mag de keeper de bal niet oppakken.

In de praktijk handhaven scheidsrechters de regel met enige discretie. Een keeper die na vijf of zes seconden de bal uittrapt of wegwerpt, wordt zelden bestraft. Straf volgt vooral bij duidelijk tijdrekken, zoals langer wachten of opnieuw laten stuiteren om de zes seconden te overschrijden.

Wat verandert er bij het uitverdedigen met de voet?

De kern van de nieuwe regel is een duidelijke beperking van de tijd die de keeper de bal in bezit mag hebben. De keeper mag de bal nog maximaal zes seconden vasthouden met de handen. Daarna moet hij de bal in het spel brengen.

Het cruciale verschil zit in wat er gebeurt nadat de keeper de bal heeft losgelaten. Zodra de keeper de bal uit de handen op de grond heeft gezet of voor zich uit heeft gegooid, wordt hij direct behandeld als een veldspeler voor wat betreft terugspeelballen.

Dit betekent dat een bewuste pass met de voet naar de keeper na diens vrijspeelactie niet meer is toegestaan. Speelt een medespeler de bal vervolgens met het hoofd, de borst of de knie terug, dan mag de keeper deze wel oppakken. Een terugspeelbal met de voet is echter een overtreding en wordt bestraft met een indirecte vrije schot op de plaats van de overtreding.

Het doel van deze aanpassing is het versnellen van het spel en het verminderen van tijdrekken. Keepers worden gedwongen sneller en meer accuraat te handelen bij het opbouwen van achteruit, wat het spel dynamischer maakt en de druk op de verdediging vergroot.

Wanneer krijgt de tegenstander een indirecte vrije trap?

Een indirecte vrije trap wordt aan de tegenstander toegekend voor bepaalde overtredingen door de keeper binnen het eigen strafschopgebied. Deze overtredingen houden verband met het vasthouden of controleren van de bal met de handen of armen. De nieuwe regel benadrukt dat de keeper de bal niet mag vasthouden na deze situaties:

• Na een bewuste pass van een medespeler met de voet.



• Na een inworp van een medespeler die rechtstreeks bij de keeper terechtkomt.

De scheidsrechter fluit voor een indirecte vrije trap op de plaats waar de overtreding gebeurde (binnen het strafschopgebied). Andere situaties leiden ook tot een indirecte vrije trap voor de tegenstander:

• Als de keeper de bal langer dan zes seconden in de handen heeft zonder deze af te spelen.



• Als de keeper de bal na het loslaten en voordat een andere speler de bal aanraakt, opnieuw met de handen aanraakt.



• Als de keeper de bal met de handen aanraakt nadat deze rechtstreeks van een eigen hoekschop komt.

Belangrijk is dat de keeper wel de bal mag aanraken met de handen na een pass met het hoofd, de borst of de knie van een medespeler. De regel is specifiek gericht op passes met de voet.

Veelgestelde vragen:

Wat is er precies veranderd in de regels voor keepers?

De belangrijkste wijziging, die van kracht werd op 1 juli 2024, gaat over het strafbaar zijn van de keeper binnen het eigen strafschopgebied. Voorheen was de keeper beschermd en kreeg hij meestal alleen een indirecte vrije schop tegen als hij de bal te lang in handen had. Volgens de nieuwe regel kan de keeper nu wel een directe overtreding begaan. Als hij bijvoorbeeld een tegenstander vasthoudt, tackelt of duidelijk laat struikelen binnen het zestienmetergebied, moet de scheidsrechter een strafschop geven en kan de keeper een gele of rode kaart krijgen. Dit maakt de regels voor veldspelers en keepers gelijker binnen de zestien.

Waarom is deze nieuwe regel ingevoerd?

De International Football Association Board (IFAB) wil hiermee een duidelijker onderscheid maken tussen een normale spelonderbreking (zoals het vasthouden van de bal te lang) en een echte overtreding. Het oude systeem was soms onlogisch. Een keeper die een speler omver liep, kreeg vaak alleen een indirecte vrije schop tegen. Met de nieuwe regel wordt een tackle of duw van de keeper nu hetzelfde bestraft als wanneer een verdediger dat doet: met een strafschop en mogelijk een kaart. Het doel is meer rechtvaardigheid en consistentie.

Krijgt een keeper nu vaker kaarten?

Dat is de verwachting, maar vooral in situaties die voorheen mild werden bestraft. Het gaat niet om kleine contactsituaties, maar om duidelijke overtredingen die de voortgang van een tegenstander of een duidelijke scoringskans belemmeren. Keepers moeten voorzichtiger zijn met uitkomen en hun acties beter timen. Een risicovolle tackle waar hij eerder misschien mee wegkwam, kan nu leiden tot een rode kaart. Voor de meeste normale keepersacties, zoals het vangen van de bal, verandert er niets.

Geldt deze regel ook voor het vasthouden van de bal langer dan zes seconden?

Nee, dat is een aparte regel. De zes-secondenregel voor de keeper blijft bestaan en wordt nog steeds bestraft met een indirecte vrije schop voor de tegenstander. De nieuwe regel gaat specifiek over overtredingen zoals duwen, vasthouden of een tackle. Als een keeper de bal 10 seconden vast heeft, is dat dus nog steeds een indirecte vrije schop. Maar als hij daarbij een aanvaller die de bal wil afpakken duwt, kan dat een strafschop en een kaart worden.