De Tien Oorspronkelijke Clubs van de Eerste ISL Seizoen

De International Swimming League (ISL) brak in 2019 op revolutionaire wijze met de gevestigde orde in de zwemsport. Als eerste professionele teamcompetitie ter wereld stelde het een nieuw, dynamisch en commercieel aantrekkelijk format voor, ontworpen om de sport naar een wereldwijd publiek te brengen. Het eerste seizoen markeerde niet alleen het begin van een nieuw tijdperk, maar was ook een experiment om te zien of dit model kon floreren.

De opzet was duidelijk: acht franchise-teams, samengesteld uit de absolute wereldtop van het zwemmen, namen het tegen elkaar op in een serie ontmoetingen. Deze teams waren geen nationale ploegen, maar internationale collectieven, waarbij atleten uit rivaliserende landen plotseling teamgenoten werden. Het fundament van de hele competitie rustte op de schouders van deze acht pioniers.

De historische eerste editie van de ISL werd dan ook uitgevochten door vier teams in de Europese conferentie en vier in de Amerikaanse conferentie. De namen van deze clubs zouden de geschiedenisboeken van de zwemsport ingaan als de grondleggers: Energy Standard, London Roar, Aqua Centurions en Team Iron vertegenwoordigden Europa. Aan de andere kant van de oceaan streden LA Current, Cali Condors, DC Trident en NY Breakers om de eer in de Amerikaanse conferentie.

Deze selectie van steden en teamnamen was zorgvuldig gemaakt om een wereldwijd merk op te bouwen, met een mix van traditionele zwemlanden en grote media-markten. Het succes en de identiteit van de hele competitie in dat inaugurele jaar waren direct verbonden met de prestaties, de rivaliteiten en het verhaal van deze acht oorspronkelijke teams.

Welke teams speelden in het eerste seizoen van de ISL?

Het eerste seizoen van de Indian Super League (ISL) vond plaats in 2014 en werd geopend met acht franchise-teams. Deze opzet was bedoeld om voetbal in India een nieuwe impuls te geven. Elk team vertegenwoordigde een belangrijke stad of regio en had een mix van internationale sterren, Indiase ervaren spelers en opkomend nationaal talent.

De acht pioniers die de competitie vormgaven, waren de volgende:

Deze acht teams legden de basis voor de groei van de ISL. Hun rivaliteiten, zoals de "Kerala Blasters vs. Chennaiyin FC" of de "Maharashtra-derby", ontstonden direct in dit inaugurele seizoen. De structuur met acht teams bleef vier seizoenen stabiel voordat de competitie begon uit te breiden.

De 8 oorspronkelijke franchises en hun thuissteden

Het inaugurele seizoen van de Indian Super League in 2014 werd uitgevochten door acht zorgvuldig geselecteerde franchises, verspreid over het hele subcontinent. Deze pioniers legden de geografische en emotionele basis voor de competitie.

In het noorden stond Delhi Dynamos FC, met de Jawaharlal Nehru Stadion in de hoofdstad New Delhi als thuisbasis. Iets zuidelijker, in de stad Pune, speelde FC Pune City zijn thuiswedstrijden in de Shree Shiv Chhatrapati Sports Complex.

De westelijke kustlijn werd vertegenwoordigd door twee clubs. Mumbai City FC nestelde zich in het hart van de financiële metropool en speelde in de DY Patil Stadion. Verder naar het zuiden, in Goa, werd de traditionele voetbalpassie belichaamd door FC Goa, dat het Fatorda Stadion in Margao tot een fort maakte.

Het oosten van het land zag Kerala Blasters FC ontstaan in Kochi, een club die meteen een legendarische band met zijn fans smeedde in het Jawaharlal Nehru Stadion. Ook in het oosten, maar meer naar het noordoosten, speelde NorthEast United FC uit Guwahati, een club die de hele regio vertegenwoordigde in het Indira Gandhi Athletic Stadion.

Het zuiden van India had een tweede sterke vertegenwoordiger met Chennaiyin FC, dat optrad in het Jawaharlal Nehru Stadion in Chennai. Ten slotte maakte Atletico de Kolkata (het latere ATK) de oorspronkelijke octet compleet en domineerde vanuit de Salt Lake Stadion in Kolkata, een stad met een rijke voetbalgeschiedenis.

Sportdirecteuren en vlaggenschipzwemmers per team

De eerste ISL-seizoen in 2019 zag acht stichtende teams, elk geleid door een ervaren sportdirecteur en versterkt met een wereldster als vlaggenschipzwemmer.

Voor het team Energy Standard coördineerde James Gibson de strategie, met de veelzijdige Sarah Sjöström als onbetwiste leider in de vrouwelijke squad.

London Roar stond onder de technische leiding van directeur David Lush, terwijl olympisch kampioen Adam Peaty het team aanvoerde met zijn dominante schoolslag.

Bij LA Current bepaalde generaal manager Lenny Krayzelburg het beleid, met de explosieve sprinter Nathan Adrian als het gezicht van het team.

Het Australische Cali Condors vertrouwde op de kennis van directeur Jason Lezak, met Caeleb Dressel als hun ultieme wapen in bijna elke vrije slag- en vlindersprint.

Team DC Trident werd geleid door sportdirecteur Kaitlin Sandeno, met de afstandskoningin Katie Ledecky als hun garantie voor overwinningen op de lange afstanden.

De Japanse franchise Tokyo Frog Kings had Daiya Seto als hun centrale figuur, onder het management van directeur Volodymyr Pylypenko.

Voor Aqua Centurions nam Fabio Cuzzani de rol van sportdirecteur op zich, met de Hongaarse schoolslagspecialist Katinka Hosszú als hun veelvoudige puntenmachine.

Het team NY Breakers ten slotte, werd technisch geleid door directeur Martin Truijens, met de Nederlandse zwemster Ranomi Kromowidjojo als hun sprintvlaggenschip.

Opzet van de competitie: regelgeving en puntentelling

De Indian Super League (ISL) introduceerde in haar inaugurele seizoen een competitieopzet die specifiek was ontworpen voor de nieuwe franchise. Het format week bewust af van het traditionele systeem van promotie en degradatie.

De reguliere competitie, of de "league stage", verliep volgens een dubbel rondesysteem. Elke van de acht teams speelde twee keer tegen elk ander team: eenmaal thuis en eenmaal uit. Dit resulteerde in een totaal van 14 wedstrijden per ploeg.

De puntentelling volgde het standaard 3-1-0-systeem:

• Een overwinning leverde 3 punten op.



• Een gelijkspel leverde voor beide teams 1 punt op.



• Een nederlaag leverde 0 punten op.

De rangschikking op de eindstand werd in de eerste instantie bepaald door het totaal aantal behaalde punten. Bij een gelijk aantal punten golden de volgende tie-breakers, in volgorde van toepassing:

1. Onderling resultaat tussen de betrokken teams.



2. Het doelsaldo in alle competitiewedstrijden.



3. Het aantal gescoorde doelpunten in alle competitiewedstrijden.

Na de reguliere competitie volgden de knock-outfase play-offs. De vier best presterende teams plaatsten zich hiervoor. De opzet was als volgt:

• Halve finales: De nummer 1 speelde tegen de nummer 4, en de nummer 2 tegen de nummer 3. Deze werden gespeeld over twee wedstrijden (thuis en uit). Het team met de hoogste totale score over beide duels plaatste zich voor de finale.



• Finale: De finale was een enkele wedstrijd op neutraal terrein. De winnaar van deze wedstrijd werd uitgeroepen tot kampioen van de Indian Super League.

Dit format zorgde ervoor dat consistentie in de reguliere competitie cruciaal was voor een hoge plaats, terwijl de play-offs een spannend slotakkoord vormden.

Waar zijn deze teams nu? Wijzigingen in het volgende seizoen

De acht stichtende clubs van de Indian Super League hebben een uiteenlopend pad gevolgd sinds het inaugurele seizoen in 2014. De kern van de originele competitie blijft echter intact. Teams als ATK Mohun Bagan (een fusie tussen origineel team ATK en Mohun Bagan), Kerala Blasters, FC Goa, Chennaiyin FC en Mumbai City FC zijn nog steeds vaste waarden en bepalen mede het gezicht van de ISL.

Enkele franchises hebben ingrijpende veranderingen ondergaan. Delhi Dynamos verhuisde in 2019 naar Bhubaneswar en speelt verder onder de naam Odisha FC. Pune City FC hield in 2019 op te bestaan nadat de licentie werd overgenomen door Hyderabad FC, dat zo een plek in de ISL verwierf.

Voor het aanstaande seizoen zijn de grootste wijzigingen op clubniveau al bekend. East Bengal en Kerala Blasters hebben een nieuwe hoofdtrainer aangesteld om hun sportieve ambities waar te maken. Op structureel vlak is de meest in het oog springende verandering de promotie van Punjab FC, dat als eerste club ooit vanuit de I-League naar de ISL stroomt. Zij nemen de plek in van een team dat degradeerde, wat een nieuwe dynamiek aan de competitie toevoegt. De competitie zelf blijft groeien met een uitgebreider speelschema en striktere regels voor het gebruik van jonge Indiase spelers.

Veelgestelde vragen:

Welke ploegen deden mee aan het allereerste ISL-seizoen in 2019?

Het eerste seizoen van de International Swimming League (ISL) in 2019 werd betwist door acht professionele teams. Deze waren verdeeld over twee conferenties, de Europese en de Amerikaanse. Tot de Europese Conferentie behoorden: Energy Standard (gebaseerd in Parijs/Istanboel), London Roar, Aqua Centurions (Rome) en Team Iron (Boedapest). De Amerikaanse Conferentie bestond uit: Cali Condors, LA Current, DC Trident en New York Breakers. Deze acht formaties streden in een reeks wedstrijden, culminerend in de finale in Las Vegas, waar Energy Standard als eerste kampioen werd gekroond.

Kwam er een Nederlands team voor in de eerste ISL?

Nee, in het inaugurele seizoen van de ISL was er geen team dat specifiek Nederland vertegenwoordigde. De competitie was opgezet met teams die waren verbonden aan grote steden of regio's, voornamelijk in Europa en de Verenigde Staten. Wel waren er verschillende Nederlandse topzwemmers actief, verspreid over verschillende franchises. Een prominent voorbeeld is Ranomi Kromowidjojo, die uitkwam voor het team London Roar.

Hoe waren de teams in het eerste ISL-jaar verdeeld? Was er een specifiek systeem?

Ja, de acht teams van het eerste seizoen waren niet willekeurig ingedeeld. De ISL hanteerde een conferentiesysteem, vergelijkbaar met veel Amerikaanse sportcompetities. De vier Europese teams vormden de Europese Conferentie: Energy Standard, London Roar, Aqua Centurions en Team Iron. De vier teams uit de Verenigde Staten vormden de Amerikaanse Conferentie: Cali Condors, LA Current, DC Trident en New York Breakers. Tijdens het reguliere seizoen zwommen teams vooral tegen tegenstanders uit hun eigen conferentie, waarna de beste teams uit elke conferentie doorgingen naar de finale.

Welk team won dat allereerste ISL-seizoen en tegen wie stonden ze in de finale?

Het eerste ISL-kampioenschap in 2019 werd gewonnen door Energy Standard. In de finale, gehouden in het Mandalay Bay Hotel in Las Vegas, namen ze het op tegen de drie andere beste teams van dat jaar: London Roar (de nummer twee van de reguliere competitie), LA Current en Cali Condors. Energy Standard behaalde een overtuigende overwinning met 469 punten. London Roar werd tweede met 417.5 punten, gevolgd door LA Current (374) en Cali Condors (353). Deze finale bepaalde dus niet alleen de kampioen, maar ook de definitieve rangschikking van de top vier.