Profet Mohammeds visie op Jezus in de islamitische traditie en koran

In de islamitische traditie wordt Jezus, of ‘Isa (vrede zij met hem), beschouwd als een van de grootste en meest vereerde boodschappers die God naar de mensheid heeft gezonden. Zijn positie binnen de islam is uniek en diepgeworteld in de openbaringen van de Koran en de uitspraken van profeet Mohammed. Voor moslims vormt het geloof in Jezus een onmisbaar onderdeel van het geloofsgoed, naast het geloof in andere profeten zoals Adam, Noah, Abraham, Mozes en Mohammed zelf.

De uitspraken van profeet Mohammed over Jezus gaan veel verder dan alleen erkenning; zij schetsen een beeld van groot respect, theologisch belang en eschatologische verwachting. Mohammed presenteerde Jezus niet als een tegenstander, maar als een voorganger en een broeder in het profeetschap. Hij benadrukte de wonderbaarlijke geboorte van Jezus uit de maagd Maria, zijn vermogen om door Gods wil wonderen te verrichten, en zijn rol als de langverwachte Masih (Messias).

Een van de meest significante aspecten die profeet Mohammed onderwees, is de wederkomst van Jezus aan het einde der tijden. In de islamitische eschatologie zal Jezus terugkeren naar de aarde om rechtvaardigheid te vestigen, vrede te brengen en een laatste, cruciale rol te spelen voordat het Oordeel aanbreekt. Deze leerstelling onderstreept de blijvende en centrale plaats die Jezus inneemt in het islamitische geloofsbeeld, zoals geformuleerd door de laatste profeet, Mohammed.

Jezus als een door God gezonden profeet in de Koran

De Koran presenteert Jezus, bekend als 'Isa ibn Maryam (Jezus, zoon van Maria), als een van de grootste en meest geëerde profeten die door God (Allah) naar de mensheid zijn gezonden. Zijn status wordt duidelijk omschreven in de verzen: "De Messias, zoon van Maria, was slechts een boodschapper; voorzeker, alle boodschappers vóór hem zijn heengegaan" (Soera Al-Ma'idah 5:75). Dit fundament benadrukt dat zijn rol, hoe verheven ook, binnen het goddelijke raamwerk van profeetschap valt.

Zijn profeetschap begon vanaf de wieg, een uniek kenmerk in de islamitische leer. De Koran vermeldt dat de pasgeboren Jezus vanuit de kribbe sprak om zijn moeder Maria te verdedigen en zijn missie aan te kondigen: "Hij (Jezus) zei: 'Voorwaar, ik ben een dienaar van Allah. Hij heeft mij het Boek gegeven en mij tot een profeet gemaakt'" (Soera Maryam 19:30). Dit onderstreept dat zijn wijsheid en autoriteit direct van God afkomstig waren.

Als profeet werd Jezus door God bevestigd met duidelijke wonderen (ayat). De Koran noemt specifiek dat hij levens uit klei schiep, blinden en melaatsen genas, en doden tot leven wekte – steeds met de toestemming van God (Soera Al 'Imran 3:49). Deze wonderen worden niet gezien als bewijs van goddelijkheid, maar als tastbare tekenen (bewijzen) van de waarheid van zijn boodschap en de almacht van God die door hem werkte.

De kern van zijn boodschap, zoals uiteengezet in de Koran, was strikt monotheïstisch. Jezus riep zijn volk op tot de aanbidding van de ene God: "Voorwaar, Allah is mijn Heer en jullie Heer; aanbid Hem dus. Dit is het rechte pad" (Soera Maryam 19:36). Zijn leer wordt gezien als een bevestiging en voortzetting van de Torah die aan Mozes was gegeven, en als een aankondiging van het toekomstige profeetschap van Mohammed.

De islamitische theologie verwerpt daarom het idee dat Jezus de zoon van God is of deel uitmaakt van een drie-eenheid. In plaats daarvan wordt hij vereerd als de "Masih" (Messias), een rechtvaardige profeet en een belangrijk teken voor de wereld. Zijn tweede komst aan het einde der tijden, een geloofsovertuiging in de islam, wordt gezien als de vervulling van zijn rol als profeet die de ultieme overwinning van Gods waarheid zal bevestigen.

De wonderen van Jezus volgens de islamitische overlevering

In de islam wordt Jezus (ʿĪsā, vrede zij met hem) vereerd als een van de grootste profeten van God, gezonden aan de Kinderen van Israël. De Koran en de overleveringen (Hadith) beschrijven een reeks buitengewone wonderen die hij met Gods toestemming verrichtte. Deze wonderen benadrukken dat zijn missie goddelijk geïnspireerd was en dienden als duidelijke tekenen voor zijn volk.

Het eerste en grootste wonder was zijn wonderbaarlijke geboorte, zonder vader. De Koran vermeldt dat zijn moeder Maryam (Maria) zwanger werd door Gods gebod "Wees!", en hij was. Dit alleen al maakte hem tot een teken voor de wereld.

Volgens de Koran sprak Jezus al in de wieg om zijn moeder te verdedigen tegen de beschuldigingen van haar volk. Dit wonder van het spreken als baby wordt expliciet genoemd als een goddelijk teken van zijn profeetschap.

Een centraal thema in de islamitische beschrijving van zijn wonderen is het scheppen van leven. Hij vormde bijvoorbeeld een vogel uit klei en blies erin, waarop het, met Gods toestemming, een levende vogel werd. Dit demonstreert de goddelijke macht over leven en dood.

Jezus genas met goddelijke toestemming mensen die blind waren geboren en mensen met melaatsheid. Deze genezingen worden in de Koran specifiek genoemd als bewijzen van zijn waarachtigheid tegenover de twijfelaars van zijn tijd.

Hij wekte ook doden op. De overlevering vertelt dat hij de doden tot leven kon brengen, waarmee hij aantoonde dat de uiteindelijke macht over leven en dood bij God alleen ligt.

Een ander opmerkelijk wonder was zijn kennis van het verborgene. Hij kon zijn volk vertellen wat zij gegeten hadden en wat zij in hun huizen bewaarden. Dit toonde aan dat zijn kennis van God kwam.

In de islamitische eschatologie wordt geleerd dat Jezus bij zijn wederkomst op aarde verdere tekenen zal verrichten, zoals het verslaan van de valse messias (Dajjal). Dit toekomstige wonder bevestigt zijn blijvende belangrijke status binnen het islamitische geloof.

Belangrijk is dat de islam benadrukt dat al deze wonderen plaatsvonden "met Gods toestemming" (bi-idhni Allah). Jezus wordt niet gezien als de bron van deze macht, maar als een instrument van Gods wil, net als alle andere profeten die met wonderen werden gesteund.

Het verschil tussen de islamitische en christelijke kijk op de kruisiging

Het centrale punt van verschil ligt in de aard van de gebeurtenis zelf. Voor het christendom is de kruisiging het essentiële heilsfeit, terwijl de islam deze gebeurtenis fundamenteel anders interpreteert.

De christelijke visie: Verzoening en verlossing

In het christendom is de kruisiging van Jezus een historische en theologische realiteit. Het vormt de kern van het geloof en heeft de volgende betekenis:

• Jezus offert zichzelf vrijwillig aan het kruis om de zonden van de mensheid te dragen.



• Zijn dood is een verzoenend offer, noodzakelijk voor de verlossing van de mens.



• De opstanding op de derde dag bevestigt zijn overwinning op de dood en zijn goddelijke natuur.



• Zonder de kruisiging en opstanding is er geen vergeving van zonden en eeuwig leven.

De islamitische visie: Een gerede profeet en een goddelijke bescherming

De islam verwerpt de kruisiging als een volbrachte daad. Deze visie is voornamelijk gebaseerd op een directe koranverzen (soera An-Nisa 4:157-158):

• Jezus werd niet gedood en niet gekruisigd. Het leek de mensen slechts zo.



• God heeft Jezus tot Zich opgeheven (in zowel lichaam als geest).



• Iemand anders (in veel interpretaties de verrader of een vrijwilliger) werd in zijn plaats gekruisigd; zijn gelaatstrekken werden op wonderbaarlijke wijze op die persoon gelegd.



• De gebeurtenis wordt gezien als een goddelijke redding voor een rechtvaardige en geliefde profeet, en als een verijdeling van de plannen van zijn vijanden.

Kernverschillen samengevat

1. Historicitetit: Christendom: werkelijk gebeurd. Islam: niet gebeurd; een schijnvertoning.



2. Theologische betekenis: Christendom: centraal heilsmysterie van verzoening. Islam: een bewijs van Gods macht om Zijn profeten te beschermen.



3. Rol van Jezus: Christendom: willig offerlam en Verlosser. Islam: gerede profeet die niet aan een vernederende dood kon worden onderworpen.



4. Uitkomst: Christendom: dood gevolgd door opstanding. Islam: directe hemelvaart zonder tussenliggende dood aan het kruis.

Deze tegenstrijdige opvattingen vloeien voort uit het fundamentele verschil in de aard van Jezus: in het christendom is hij de incarnatie van God die sterft, in de islam is hij een groot profeet en boodschapper (‘Isa) die door God wordt behoed voor een oneervolle dood en wiens terugkeer aan het einde der tijden wordt verwacht.

De rol van Jezus bij de terugkeer aan het einde der tijden

Volgens de overleveringen van profeet Mohammed zal Jezus, in de islam bekend als 'Isa, neerdalen uit de hemel vlak voor de Dag des Oordeels. Zijn terugkeer is een van de grote tekenen van het einde der tijden. Hij zal afdalen bij de witte minaret in het oosten van Damascus, met zijn handen op de vleugels van twee engelen.

Jezus zal neerkomen als een rechtvaardig heerser en een volgeling van de islamitische wet. Hij zal de valse messias, de Dajjal, achtervolgen en hem bij de poorten van Ludd doden. Hiermee bevrijdt hij de mensheid van deze grootste beproeving.

Vervolgens zal hij een periode van vrede en rechtvaardigheid vestigen. Hij zal alle kruizen breken, de varkens doden en de djizya (belasting voor niet-moslims onder bescherming) afschaffen, omdat alleen de islam als godsdienst zal worden aanvaard. Onder zijn leiding zal er grote overvloed heersen en zullen conflicten ophouden.

Jezus zal ook de natuurlijke orde herstellen. Hij zal de Ya'juj en Ma'juj (Gog en Magog) verslaan, nadat deze volkeren zijn losgekomen en over de aarde hebben gewoond. Na hun vernietiging zal hij een gebed verrichten en God zal een ziekte sturen die alle gelovigen vredig zal doen sterven.

Uiteindelijk zal Jezus een natuurlijke dood sterven en naast de profeet Mohammed begraven worden. Zijn rol markeert de overgang naar de laatste fase voor de opstanding en het definitieve oordeel, waarmee hij zijn status als een eerbiedwaardige profeet en een cruciale figuur in het eschatologische drama bevestigt.

Veelgestelde vragen:

Wordt Jezus in de Koran ook als profeet gezien?

Ja, volgens de islamitische leer is Jezus (in het Arabisch: Isa) een belangrijke en gerespecteerde profeet. De Koran noemt hem meerdere keren met de titel "profeet" (nabi) en "boodschapper" (rasoel). Hij wordt gezonden naar de Kinderen van Israël. Zijn boodschap van het aanbidden van de ene God sluit aan op die van eerdere profeten zoals Abraham en Mozes. Profeet Mohammed benadrukte dit door te zeggen: "Ik ben van alle mensen het meest waardig om de zoon van Maria te vertegenwoordigen, want er is geen enkele profeet tussen hem en mij." Dit toont de directe spirituele verbinding en het grote respect.

Wat zei profeet Mohammed specifiek over de terugkeer van Jezus aan het einde der tijden?

In de overleveringen (hadith) heeft profeet Mohammed duidelijk gesproken over de neerdaling van Jezus op aarde in de laatste dagen. Hij zei dat Jezus zal neerdalen bij de witte minaret in het oosten van Damascus, gekleed in safraankleurige gewaden. Hij zal tijdens zijn leven handelen volgens de islamitische wet (sharia) en niet volgens een nieuwe wetgeving. Zijn komst heeft een specifiek doel: hij zal de valse messias (Dajjal) verslaan, vrede en rechtvaardigheid vestigen, en de kruisen breken. Een bekend gezegde van de profeet hierover is: "Bij Hem in Wiens Hand mijn ziel is, de zoon van Maria zal zeker onder jullie neerdalen als een rechtvaardige rechter. Hij zal het kruis breken, het varken doden en de djizya afschaffen." Dit betekent dat hij de valse leerstellingen over hem zal opheffen. Daarna zal hij een natuurlijke dood sterven en door de moslims begraven worden. Deze beschrijving benadrukt de centrale rol van Jezus in de islamitische eschatologie.