Is wrestling actually Sunnah?

De vraag naar de religieuze status van worstelen in de islam is voor veel gelovigen, vooral in culturen met een sterke worsteltraditie, zowel intrigerend als relevant. Het roept een diepere verkenning op van de levenswijze van de Profeet Mohammed (vzmh) en de praktijken die hij aanmoedigde. Waar gebed, vasten en bedevaart duidelijk omschreven verplichtingen zijn, bevinden activiteiten als lichaamsbeweging en sport zich in een ander domein: dat van de Sunnah, de aanbevolen handelingen.

Om deze vraag te beantwoorden, moeten we verder kijken dan de moderne, gestileerde vormen van worstelen. We moeten terugkeren naar de historische en culturele context van het vroege Arabië. De term die in de authentieke overleveringen (ahadith) wordt gebruikt, is vaak ‘al-mula’amah’ of ‘as-sira’, wat verwijst naar een krachtmeting, het testen van iemands fysieke kracht en behendigheid in een directe, eerlijke confrontatie zonder verwondingen te veroorzaken.

Verschillende authentieke overleveringen bevestigen dat de Profeet (vzmh) zelf heeft geworsteld. De meest bekende hiervan is het verhaal van zijn worsteling met de sterke en trotse worstelaar Rukana ibn Abi Yazid. De Profeet (vzmh) overwon hem meerdere keren, wat uiteindelijk leidde tot Rukana’s bekering tot de islam. Dit incident alleen al maakt worstelen tot een directe en praktische Sunnah al-Fi’liyyah – een handeling die door de Profeet zelf werd verricht.

De relevantie reikt echter verder dan een enkele gebeurtenis. De islam benadrukt het onderhouden van een goede gezondheid, kracht en het vermogen om zichzelf te verdedigen. Worstelen, zoals beoefend in die tijd, was een uitstekende training daarvoor. Het bevorderde discipline, uithoudingsvermogen, nederigheid in overwinning en geduld in tegenspoed. Het was een sport die geestelijke en lichamelijke waarden integreerde, volledig in lijn met het islamitische principe van een gebalanceerd leven.

Welke specifieke handelingen van de Profeet ﷺ verwijzen naar worstelen?

De meest directe en bekende verwijzing is het daadwerkelijke worstelgevecht tussen de Profeet ﷺ en de sterke metgezel Rukana ibn Abd Yazid. Overgeleverd in verschillende hadithwerken (zoals door Abu Dawud) staat dat Rukana, bekend om zijn kracht, de Profeet ﷺ uitdaagde. De Profeet ﷺ aanvaardde de uitdaging en worstelde met hem, waarbij hij Rukana meerdere keren op de grond bracht. Na zijn nederlaag accepteerde Rukana de islam.

Een andere belangrijke handeling is dat de Profeet ﷺ dit fysieke treffen niet verbood of afkeurde, maar er zelf aan deelnam. Dit geeft aan dat de activiteit op zich, mits binnen de perken van goede manieren en zonder kwade intentie, toegestaan is. Het was een test van kracht en behendigheid, geen daad van vijandigheid of geweld.

Bovendien moedigde de Profeet ﷺ fysieke fitheid en het beoefenen van nuttige vaardigheden aan. Worstelen valt onder deze categorie, omdat het kracht, uithoudingsvermogen, balans en zelfbeheersing ontwikkelt. Deze eigenschappen zijn waardevol voor zowel de individuele gezondheid als voor de verdedigingscapaciteit van de moslimgemeenschap.

Het is essentieel om de context te begrijpen: deze handeling vond plaats in een persoonlijke, uitdagingsgerichte setting, met wederzijdse instemming en zonder schadelijke intentie. De Profeet ﷺ gebruikte alleen de nodige kracht om te overwinnen en behandelde zijn tegenstander met respect na afloop. Dit onderscheidt de soennah van professioneel of entertainment-worstelen, dat vaak theatrale elementen en soms ongepaste blootstelling bevat.

Samenvattend verwijst de soennah specifiek naar de daad van het worstelen zelf, zoals beoefend door de Profeet ﷺ in een directe, eerlijke en gemanierde wedstrijd, met het doel het nut van fysieke kracht te tonen en een positief doel te dienen.

Hoe verschilt de Sunnah-vorm van worstelen van moderne sporten?

De worstelvorm die in de tijd van de Profeet (vzmh) werd beoefend, verschilt fundamenteel van moderne sportworstelen in haar doel, context en uitvoering.

Het primaire doel van Sunnah-worstelen was lichamelijke kracht en gevechtsvaardigheid ontwikkelen voor zelfverdediging en jihad. Het was een functionele training, niet louter een sport of vermaak. Moderne worstelen daarentegen is primair een competitieve sport met als hoogste doel het winnen van kampioenschappen, medailles en erkenning binnen een gestandaardiseerd regelwerk.

De context en spiritualiteit vormen een groot verschil. Sunnah-worstelen vond vaak plaats in een informele setting, zoals de open ruimte van de moskee in Medina, en werd begeleid door de Profeet zelf. Het was een daad van aanbidding door het lichaam te sterken volgens de islamitische leer. Moderne sporten zijn geseculariseerd en vinden plaats in gespecialiseerde arena's, los van een religieuze context.

Qua regels en ethiek was de Sunnah-vorm eenvoudig maar strikt op moreel gebied. Het doel was de tegenstander te overmeesteren zonder hem letsel toe te brengen. Alle handelingen die tot onnodige pijn, vernedering of blijvende schade leidden, waren verboden. Moderne sportworstelen (zoals vrijestijl of Grieks-Romeins) kent complexe puntensystemen en specifieke verboden technieken, maar blijft een fysiek zeer veeleisende contactspor waar het risico op blessures inherent aanwezig is.

Ten slotte ontbreekt in moderne sporten het element van directe beloning in het Hiernamaals. De Profeet (vzmh) benadrukte dat een sterke gelovige beter is dan een zwakke gelovige, waardoor de fysieke training een religieuze verdienste had. Bij moderne sportcompetities is de beloning volledig wereldlijk: roem, geld en trofeeën.

Wat zijn de voorwaarden en gedragsregels voor worstelen volgens de Islam?

De beoefening van worstelen als een sportieve activiteit wordt in de islam toegestaan, mits het voldoet aan een duidelijke reeks religieuze en ethische voorwaarden. Deze voorwaarden waarborgen dat de activiteit de geest van de Soennah weerspiegelt en niet in tegenspraak is met de islamitische wet (Sharia).

Voorwaarden met betrekking tot kleding en bescheidenheid (Awrah): De awrah (intieme delen die bedekt moeten blijven) van mannen dient altijd bedekt te zijn. Dit betekent dat het gebied tussen de navel en de knieën goed bedekt moet zijn met kleding die stevig vastzit en niet doorschijnend is. Het worstelen met bloot bovenlijf, zoals in sommige moderne stijlen, is niet toegestaan. Voor vrouwen gelden aparte regels; zij mogen alleen worstelen in een volledig beschermde, afgeschermde omgeving en uitsluitend tegen andere vrouwen, met volledige bedekking van het lichaam behalve het gezicht en de handen.

Voorwaarden met betrekking tot intentie en gedrag: De intentie (niyyah) moet zuiver zijn: om fysieke kracht op te bouwen, zelfverdediging te leren of deel te nemen aan gezonde competitie. Het mag niet worden beoefend uit arrogantie, om een tegenstander te vernederen of om te pronken. Alle vormen van opzettelijk letsel toebrengen, zoals het breken van botten, het aanvallen van gevoelige delen of het veroorzaken van onnodige pijn, zijn streng verboden. De Profeet (vrede zij met hem) worstelde voor het plezier en de sportiviteit, niet om te verwonden.

Regels voor de omgeving en het toezicht: De activiteit dient plaats te vinden in een gepaste omgeving, vrij van gemengd gezelschap van mannen en vrouwen die geen familie van elkaar zijn (na-mahram). Idealiter is er toezicht of aanwezigheid van personen die ervoor kunnen zorgen dat de regels worden nageleefd en dat de competitie eerlijk en respectvol verloopt.

Gedragsregels tijdens en na de wedstrijd: Sportiviteit (fair play) en respect voor de tegenstander zijn verplicht. Dit omvat het accepteren van de overwinning zonder arrogantie en het accepteren van het verlies zonder wrok. Het is aanbevolen om de tegenstander na de wedstrijd vriendelijk te behandelen, zoals de Profeet (vrede zij met hem) deed. Het gebruik van verboden middelen voor prestatieverbetering (doping) is uiteraard haram (verboden).

Tijds- en prioriteitenbeheer: Het worstelen mag de verplichte religieuze plichten, zoals de vijf dagelijkse gebeden, niet in de weg staan. Het mag ook geen obsessie worden die leidt tot het verwaarlozen van andere religieuze, familiale of maatschappelijke verantwoordelijkheden.

Kortom, wanneer aan deze voorwaarden wordt voldaan, transformeert worstelen van een louter fysieke activiteit naar een daad van aanbidding (ibadah) die de Soennah in leven houdt en bijdraagt aan de ontwikkeling van een sterke, gedisciplineerde en godvrezende moslim.

Veelgestelde vragen:

Is het waar dat de profeet Mohammed (vzmh) zelf heeft geworsteld?

Ja, dat is correct. Er zijn verschillende overleveringen (ahadith) die melding maken van een fysieke worstelwedstrijd tussen de profeet Mohammed (vzmh) en een man genaamd Rukana ibn Abi Yazid. De meest voorkomende versie beschrijft dat Rukana, bekend om zijn kracht, de uitdaging aannam. De profeet (vzmh) versloeg hem meerdere keren. Na zijn nederlaag aanvaardde Rukana de islam. Dit incident wordt door geleerden zoals Imam Ahmed en At-Tabarani overgeleverd en wordt algemeen aanvaard als een authentieke gebeurtenis die de lichamelijke kracht en het doorzettingsvermogen van de profeet (vzmh) illustreert.

Betekent deze gebeurtenis dat worstelen een aanbevolen (mustahabb) daad van aanbidding is?

Niet direct. De gebeurtenis toont aan dat worstelen als een toegestane en nuttige fysieke activiteit wordt gezien. Het valt onder de bredere categorie van sporten die lichaamsbeweging, zelfverdediging en het opbouwen van kracht bevorderen – allemaal zaken die in de islam worden aangemoedigd voor het behoud van een goede gezondheid. Het wordt echter niet beschouwd als een rituele daad van aanbidding (ibadah) op zich, zoals het gebed of het vasten. De profeet (vzmh) nam deel om een specifiek doel te dienen in die interactie, niet om een nieuwe vorm van aanbidding in te stellen.

Zijn er specifieke regels voor moslims die willen worstelen, gezien het nauwe fysieke contact en de kleding?

Ja, er zijn islamitische richtlijnen waarmee rekening moet worden gehouden. De belangrijkste zijn bescheidenheid (awra) en het vermijden van ongepast contact. Mannen moeten hun lichaamsdelen tussen navel en knieën bedekken. Tijdens training of wedstrijden moet dit in acht worden genomen. Verder is het verboden om opzettelijk pijn te doen of een tegenstander te verwonden buiten de regels van de sport. Het doel moet zijn: het verbeteren van vaardigheden, kracht en sportiviteit, niet agressie of vernedering. Het is raadzaam om activiteiten te kiezen die aan deze normen voldoen.

Hoe verhouden moderne professionele worstelshows, zoals WWE, zich tot dit voorbeeld uit de Soennah?

Moderne entertainment-worsteling heeft bijna geen verband met de activiteit die in de Soennah wordt genoemd. De historische worsteling was een echte fysieke krachtmeting. Shows zoals WWE zijn voornamelijk theatrale voorstellingen met vooraf bepaalde uitkomsten, dramatische verhaallijnen en gedrag dat vaak indruist tegen islamitische principes, zoals het tonen van onbescheidenheid, het aanmoedigen van haat of het beledigen van tegenstanders. Hoewel de fysieke training van de atleten op zichzelf nuttig kan zijn, wordt de showvorm zelf door de meeste geleerden niet gezien als een navolging van de profetische daad. De kernlessen uit de Soennah zijn eerder te vinden in sporten zoals traditioneel worstelen, judo of boksen, waar oprechte competitie, discipline en respect centraal staan.